اولین بار شاید سال اول یا دوم دبستان بود که بهم گفتن زبان سرخ سر سبز میدهد برباد و شاید امروز مهمترین یا اولین باری بود که ضربه ش رو خوردم سخته. سخته که از بین دو هزار نفر تو از بین بقیه جدا بشی به خاطر اینکه وایسادی و چیزی رو خواستی به خاطر اینکه جلوی چیزی وایسادی که به نظرت و به نظر خیلی های دیگه غلط بود. اما همه ی اون خیلی های دیگه ساکت موندن و چیزی نگفتن سخته یه نفری هزینه ی چیزی رو بدی که صدها نفر دیگه هم میخوانش و سودش رو میبرن، اما... اما خوشحالم خوشحالم که خودم بودم. که وایسادم، که جنگیدم، که مثل اون خیلی های دیگه سکوت نکردم، نترسیدم، مصلحت شخصی و کوتاه مدت خودم رو نخواستم سخته که سختی بکشی و از سختیش خوشحال باشی، که مثل بقیه نباشی ولی خوشحالم... هرچند سخته! - قدم زدم تنهایی رفتم یه رستورانی که یه خاطره ی تلخ خوب، با یه دوست، یا یه دوستی که دوستیمون فراموش شده، نه! یه رستورانی که با یه دوست یه خاطره ی تلخ خوب توش داشتم غذا خوردم - نمیدونم، شاید پس غذا!ی یه بغض فرو خورده بود :دی شایدم شام – تنهایی پایین فیش غذاش نوشته بود اگر غم لشگر انگیزد که خون عاشقان ریزد | من و ساقی به هم سازیم و بنیانش براندازیم

یکی که همه حرف هاش رو بپذیری بی سؤال، بی اما و اگر، بی شک

دیروز هام درد میکنن...‏

آدم ها رو دست کم نگیرید یک نفر میتونه برینه به خیلی چیزا

همه مقصرند برخی مقصر ترند

فک کن راه خودت رو عوض کنی یه راه دیگه رو بری به خاطر یکی بعد از یه مدت بگه من رسیدم روشو اونوری کنه و بره...‏

گاهی آهنگ که گوش میدم، میترسم میترسم که دوباره عاشق بشم...

درد ها کم نمیشن آستانه ی تحمل بالا میره

1 آخرین قسمت هری پاتر رو نگاه کردم هیچوقت نخوندمش نمیدونم اون هایی که خوندنش چقدر باهاش گریه کردن 2 امروز وقتی صدای انفجار و موج لرزشش احساس شد، ترس رو توی چهره ی آدم ها دیدم نه که خودم نگران نشده باشم، اما ترس و هول شدن و شلوغ کردن نه. نه اون 1-2 باری که زلزله اومد و نه امروز اما آدم هایی رو دیدم که با کلی کبکبه و دبدبه شون هول شده بودن و نگرانی توی چهره شون مشخص بود چند ده یا حتا چند صد نفر کارشناس و مهندس و مدیر و پرسنل ایران خودرو که از ترس حمله ی هوایی و انفجار ریخته بودن توی محوطه ی شرکت به مامان و بابا و فاطمه اس ام اس زدم به مامان زنگ زدم، سر کلاس بود. گفتم از بابا خبر بگیر و بهم خبر بده. امروز پاسداران بوده یا پارچین؟ چند روز پیشا باهاش دعوام شد. خیلی حرف نمیزنیم شاید یکی از اون غرور های احمقانه ی مردونه. زنگ نزدنم رو میگم مثل هری پاتر و رون که هیچوقت همدیگه رو بغل نکردن هرچند راستش دیگه خیلی همو نمیبینیم 3 به فیلم هایی که مدت زیادی باهاشون همراه میشم یه حس خاصی پیدا میکنم. اونهایی که توشون یه مسیر هست. یه هم مسیر. جدا شدن دوستان. خیر و شر. انتظار. اون لحظه های آخر سیاهی ِ قبل از سپیدی ماتریکس ارباب حلقه ها هری پاتر ... 4 زندگیم خیلی شلوغ شده وقت هیچ چیزی رو ندارم نمیدونم شاید هم تازه خلوت شده از آدم ها 5 یه ذره بچه بوده ها! + دافی شده برا خودش! + D:

بعضی چیزا دل آدم رو میشکنه حتا اگه اون آدم خیلی آدم نباشه اگه اون دل دل نباشه اگه اون قضیه مهم نباشه

بعله میگذره فقط رو سیاهیش به ذغال میمونه و البته ما آدما