همیشه گفتیم درست میشه... اما هیچی درست نمیشه مگه اینکه خودمون بخوایم درستش کنیم امیدوارم تو سال جدید همه‏‌تون همه چیز درست بشه، حداقل به سمت درست شده پیش بره... عکس: 24 اسفند نود و یک - پارک جمشیدیه

عکس اول از علیا ماجده المهدی. همون دختر مصری که لخت شد* و نصف دنیا رو بهم ریخت و احتمالن اولین عکس خوبشه، قطعن نه از لحاظ تکنیک عکاسی بلکه به لحاظ بیان ش عکس دوم هم از Cristina Otero دختر ۱۶-۱۷ ساله که سلف پورتره های خلاقانه ای میگیره   ‏ ‏ * ظاهرن برابر با: انداخت بیرون، کشید پایین!‏

هیچ چیز فاصله‌ی بین‌ آدم‌ها را بهبود نمی‌بخشد... آدم‌های شهر سایه‌ها، شبیه به ما هستند. به ما که در کنار هم و دور از همیم... برداشتی از نوشته ی نازنین طباطبایی یزدی عکس از‏Alexey Titarenko گوش بدین ‏‏The Best Pessimist - Love Is... - 2012

سیزدهم اسفند نود

خیلی وقته آنچنان عکس نمیگیرم وقتش نیست دوربینش نیست رفیق پایه ش نیست شایدم... دلش؟ عکس های مریم رو که میبینم خوشحال میشم. که چقدر بهتر شدن عکس هاش ( یه چنتایی برین پایین تر، پست های قدیمی تر رو ببینین، بعضی هاشون از این چنتای آخر بهترن)‏ این عکس هم، همین چند روز پیشا. تراس ِ خونه. این اواخر رفیق شده بودن. از توی دستم هم دون میخوردن صبح تا شب اینجا ولو بودن، نمیدونم؛ دلتنگ صاحبشون نمیشن؟