The Calling – George Skaroulis
.
صد البته نمی خوام قرآن رو با آهنگ مقایسه کنم
اما نگین چرا شب قدری آهنگ آپلود کرده
که هممون قدرِ تفکر تو شب قدر رو میدونیم و شنیدیم…
و بعضی آهنگ ها هستن که به درد چیزی نمیخورن
جز فکر کردن
آهنگ هایی که میشه باهاشون تا ته ِ ته ِ ستاره ها رو رفت و برگشت
و حتا گاهی
دیگه بر نگشت
از اولین پست هایی بود که توی ۳۶۰ خوندم. یه دوست، دوست که نه، یکی از بچه های مدرسه، یک سال بالاتر. پیجش رو بسته بود. آخرین پستش این بود که:
وقتی آدم توی حقیقت زندگی کنه
وقتی زندگی حقیقیش به اندازه ی کافی درگیرش کنه
وقتی زندگیش واقعی و جدی و زیبا باشه
دیگه به اینجاها نمیاد و نیازی بهش نداره
خوشبختانه اون زمان من با حرفش موافق نبودم
.
.
.
و هنوزم نیستم
به هر حال اونجا ( و کلن دنیای نت) هم جزئی از حقیقته. معنی مجازی غیر واقعی نیست، بلکه غیر فیزیکیه. شاید وقت زیادی رو اونجا گذرونده باشم (و گذرونده باشیم)، شاید به نظر بعضی ها اتلاف وقت بوده باشه
اما از همونجا هم خیلی چیزها یاد گرفتم و گرفتیم
و دوستانی دارم که از اینکه دوسشون دارم خوشحالم… و این به معنی این نیست که دوستان قبلی (و فیزیکی!) ام رو دوست ندارم یا فراموش کردم؛ به این معنی ِ که دوستانی دارم که محدودیت های دنیای خارج از نِت، باعث میشدن که هیچوقت با اونها آشنا نشم
خُب دیگه، با بسته شدن یاهو ۳۶۰ و فیلتر شدن بقیه جاها دیگه باید بعد از حدود ۲ سال این وبلاگ رو راه بندازم
ببخشید که هنوز رو به راه نیست!
سلام خونه ی جدید
و احتمالن دوستای جدید
عکس: کاشان – ابعاد یه مقدار بزرگ تر
علی الحساب این لینک رو هم ببینین »
طبق روال معمولم، اینم یه آهنگ » THE SECRET WEDDING
عکس: خونه ی طباطبایی ها – کاشان
