آدم چرا باید عکس بگیره، وقتی همه ی حس ها رو قبلن به تصویر کشیدن؟ چرا باید حرف بزنه، وقتی همه ی گفتنی ها رو قبلن گفتن؟ چرا باید بنویسه، وقتی همه ی درد ها رو قبلن نوشتن؟