فرزندم؛ هرگاه حس کردی که: نه! این با بقیشون فرق داره چند لحظه مکث کن، یه نفس عمیق بکش و به خودت بگو: گو خوردی!‏   از نصایح یه حکیم بزرگی به فرزند نداشته ش!‏

بعد سؤالی که پیش میاد اینه که آدما چطور میتونن بارها شریک زندگیشون - حالا تو بگو دوست دختر/دوست پسرشون ، پارتنرشون ، نامزدشون ، دوستشون ، همسرشون ... - رو عوض کنن و بعد به زندگیشون ادامه بدن، احساس زنده بودن بکنن، احساس آدم بودم بکنن   مگه محبت/علاقه/عشق... هم یه چیزیه مثل روده، که هروقت پر شد یه جا یه جوری تخلیش کنی و بازهم از اول. بازهم ادامه ی زندگی باز هم... ؟؟؟ ×  

این میل ِ مالکیت ِ لعنتی...