It's amazing How you can speak Right to my heart Without saying a word, You can light up the dark Try as I may I could never explain What I hear when You don't say a thing The smile on your face Lets me know That you need me There's a truth In your eyes Saying you'll never leave me The touch of your hand says You'll catch me Whenever I fall You say it best When you say Nothing at all All day long I can hear people Talking out loud But when you hold me near You drown out the crowd Try as they may They could never define What's been said Between your Heart and mine

درسته که جمله ی رفیقمون هست و بعضی حرفا سر به ابتذال گفتن فرود نمیارن و اینا ؛ اما بعضی حرفا رو نباید زد و بعضی حرفا رو هم حالش نیست که زد و بعضی حرفا رو هم نمیشه زد و بعضی ها هم موقعیتشون پیش نمیاد و بعضی ها رو هم کسی نمیفهمه پس که چی؟ و بعضی ها رو هم که کسی هم که بفهمه، اشتباه میفهمه و دیگه بدتر و بعضی ها هم که دردسر میشن و بعضی ها هم که دیگران رو آزار میدن و بعضی ها هم که نمیگنجن کلن و بعضی حرفا رو هم که نمیخوای بزنی و بعضی حرفات رو هم که خودتم نمیفهمی از کجا میاری و بعضی ها هم که با گفتن منتقل نمیشن و بعضی هاشون رو هم که اگه بگی به یغما میری و بعضی هاشون هم که خصوصی و برای یه نفر یا نفرای خاصه و خیلی چیزا کلن و  :|

×

دردی در کار نبود رازی در کار نبود حرفی در کار نبود رفته بودی ...

خیلی نزدیک بودن نزدیکتر از اونی که بتونی ندیده بگیریشون، یا بخوای فراموششون کنی خونواده ی 5 نفره ای که توی یه اتاقک 7 ـ 8 متری زندگی میکردن و ای کاش میشد اسم اتاقک روش گذاشت خونواده ای که نتیجه ی یک ماه کارشون میشد 10 هزار تومن میفهمی یعنی چی؟ یعنی یک ماه کار می کردن و با ماحصل یک ماه کارشون میشد 4 تا بسته آدامس خرید همون آدامسی که 3 ـ 4 روز پیش توییت کردم " این آدامس فایو هم هرچی میجوییش آخ نمیگه ها لامصگ! " یعنی یک فصل که کار کنن با درآمدشون میشه یه وعده غذا خورد. فقط 1.5 ساعت بالاتر. تجریش. یه پرس استیک روم نشد عکس بگیرم مگه من چه برتری ذاتی ای داشتم که من عکاس باشم و اونها سوژه ؟؟ با چشمهای خودم حدود 20 تا خونواده رو دیدم بیشتر از اون رو نتونستم / نخواستم / تحمل نداشتم / ترسیدم فقط 1.5 ساعت فاصله داشتن. از تجریش و فرمانیه و ... اون 2200 تا خونواده

انسان ها از آنچه که در وبلاگ هایشان به نظر میرسد مزخرف ترند

مسئله این نیست که حرفات رو قبول ندارم یا نمیخوام راه حل هات رو بپذیرم؛ از نسخه های تو خسته شدم میخوام خودم باشم خودم بسنجم خودم پیدا کنم خودم برم، اگه تو و امثال تو بذارین

پ ن : راستی شما چه روزی میرین اینجا. قرارمون که نشد! اقلن دوشنبه اونجا همدیگه رو ببینیم

راستی یه قصه یا شروع قشنگی داره ، یا پایان قشنگی حالا انتخاب با خودته ...

دلمون برات تنگ میشه...

1. در کشور من استفاده از آنــتـی فـیلــر و پروکــسـی سرور و ویــ پـی ان و غیره جرم است 2. در کشور من جیمیل قابل دسترسی نیست و فــیلـتر شده است 3. در کشور من هزاران و میلیونها نفر از ایمیل استفاده میکنند و به آن نیاز دارند 1+2+3 >> ?? در کشور من از افراد می خواهند که به جای استفاده از 7.5 گیگابایت فضا و امنیت و راحتی کاربری جیمیل، از ایمیل ملی استفاده کنند در کشور من میخواهند همه چیز را ملی کنند در کشور من میخواهند دوباره از اختراع چرخ و کشف آتش شروع کنند!!در کشور من اصولن بقیه عده ای موجود بی شعورند در کشور من فقط من!