هرچیزی که دلت نمیخواست بهش فکر کنی داری ازش فرار میکنی

نمیدونم بودن یا شدن اما آدم ها موجودات کثیفی هستن

درد ها کم نمیشن آستانه ی تحمل بالا میره

یه عده هم هستن که مثه سگ دروغ میگن به دیگران؟ گور بابای دیگران! به خودشون...

بعله میگذره فقط رو سیاهیش به ذغال میمونه و البته ما آدما

اینایی که فکر میکنن خیلی زرنگن

یه عده از آدما هم هستن که درد غریبه ها براشون مهم تر از درد آشناهاس وقتتون رو براشون تلف نکنین اونا آدم نمیشن

میگه تو واسه من همون آدمی چرت میگه نه؟ هیشکی دیگه همون آدم نیس

قصه ی گم شدن...‏

یه سری لحظه های مزخرف ِ دوست داشتنی ای هم هستن که تصمیمت رو گرفتی، مطمئن هم هستی اما لحظه ی آخر میفهمی که دلت نمیاد...‏

از فرصت ها حداکثر سوء استفاده رو بکنین وگرنه بعدن پشیمون میشین