شاید اگر توی افسردگی ها و پوچی های دوران نوجوانی مون خودکشی کرده بودیم، آدم های خوشبخت تری بودیم...

حداقل امسال یه دلخوشی دارم... :)

حس سربازی که بعد از مدت ها جنگیدن با حس پیروزی برگشته اما می‌فهمه چیزی از خونه ش باقی نمونده به خاطر جنگی که فکر می‌کرد توش پیروز شده

رنج ِ بودن یا خلسه ی نبودن

توی روزگاری که روی صدای فریادها با صدای شلیک و نعره سرپوش گذاشته میشهتوی روزگاری که خون ها زیر پوتین ها گم میشنتوی روزگاری که صدای ضجه بین هیاهو و شلوغی به گوش کسی نمیرسه گاهی یه نجوا از ماه ها دورتر باقی می مونهگاهی یه نجوا از کیلومتر ها دورتر شنیده میشهگاهی یه نجوا عجیب به دل میشینه گاهی جای خالی یه نجوا به شدت حس میشه

و خدا انسان را آفرید و بهشت را و انسان حماقت را آفرید و جهنم را و دوستی را و فراموش نکردن را و خیانت را و فراموش نکردن را