658 نویسندهٔ نوشته:امین نوشته منتشر شده است:ژانویه 7, 2012 دسته نوشته:دیالوگ / مینیمال / وردپرس نظرات نوشته:3 دیدگاه اون صحنه ای که ترانه علیدوستی روی تخت بیمارستان به پرستار میگه: میشه منو ببوسین؟ #نوشته های مشابه: عاشق! Time ما و مسیر زندگی/مسیر زندگی و ما شروع ِ بازی برچسبها: بوس, ترانه علی دوستی, دیالوگ فیلم, زندگی با چشمان بسته, نیاز مطالعه مقالات بیشتر پست قبلی652 – دیالوگ فیلم نوشته بعدیدیالوگ – بهانه های زندگی شاید دوست داشته باشید دیالوگ آگوست 19, 2011 دیالوگ – مرگ فوریه 26, 2011 دیالوگ – بهانه های زندگی ژوئن 15, 2012 دیالوگ – The Unborn مارس 23, 2011 این نوشته 3 دیدگاه دارد حمیدرضا پاسخ 9 ژانویه 2012 واسه کدوم فیلمه ؟ امین پاسخ 10 ژانویه 2012 دیالوگ ها و شعر ها و کلن چیزایی که یه منبع دارن رو توی تگ ها مشخص میکنم قسمت برچسب ها این مال ِ فیلم زندگی با چشمان بسته ست فیلم خوبی بود. این صحنه ش یادم موند از چند ماه پیش :) امین پاسخ 10 ژانویه 2012 کم مینویسی برادر! دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخدیدگاهبرای نظر دادن، نام یا نام کاربری خود را وارد کنید برای نظر دادن، ایمیلتان را وارد کنید نشانی وب سایت خود را وارد کنید (اختیاری) ذخیره نام، ایمیل و وبسایت من در مرورگر برای زمانی که دوباره دیدگاهی مینویسم. Δ
امین پاسخ 10 ژانویه 2012 دیالوگ ها و شعر ها و کلن چیزایی که یه منبع دارن رو توی تگ ها مشخص میکنم قسمت برچسب ها این مال ِ فیلم زندگی با چشمان بسته ست فیلم خوبی بود. این صحنه ش یادم موند از چند ماه پیش :)
واسه کدوم فیلمه ؟
دیالوگ ها و شعر ها و کلن چیزایی که یه منبع دارن رو توی تگ ها مشخص میکنم
قسمت برچسب ها
این مال ِ فیلم زندگی با چشمان بسته ست
فیلم خوبی بود. این صحنه ش یادم موند از چند ماه پیش :)
کم مینویسی برادر!