نه شناختن نویسندهٔ نوشته:امین نوشته منتشر شده است:سپتامبر 25, 2009 دسته نوشته:وردپرس نظرات نوشته:6 دیدگاه از خوبی های نشناختن آدم ها اینه که وقتی میرن دیگه ناراحت نمیشی لازم نیست ناراحت بشی ———– وقتی میمیرن وقتی عوض میشن وقتی طوری میشن که دیگه نمیشناسیشون وقتی … #نوشته های مشابه: آموخته ام که دیالوگ – موقعیت روز خوب G.A. 613 – دیالوگ برچسبها: حرف, مینیمال, های لایت مطالعه مقالات بیشتر پست قبلیبودن نوشته بعدیشرمنده شاید دوست داشته باشید Freedom اکتبر 16, 2008 سؤال از نسوان اکتبر 12, 2010 و آوریل 28, 2010 ME, myself ژوئن 18, 2008 این نوشته 6 دیدگاه دارد سعيد پاسخ 25 سپتامبر 2009 البته هم بنده و هم شما به اين قضيه واقفيم كه در بسياري از موارد وقتي آدمي رو نميشناسي دوست داشتني تره تا وقتي بشناسيش سعيد پاسخ 25 سپتامبر 2009 اگرچه، قبول دارم كه وابستگي چيز ديگه است، جور ديگه است… Silence Depth پاسخ 26 سپتامبر 2009 نه این اصل نیست طبق سخن گهربار یه مرحوم که بنی آدم اعضای… نمی تونی اینجوری بگی، یا شایدم من دل نازکم که از مرگ آدم ها، از مرگ اکثر آدم ها، دلم تکون می خوره. شاید تنها حسنش در همون زمینه باشه که وقتی تغییر می کنن ناراحت نمی شی سرور پاسخ 26 سپتامبر 2009 از يه چيز ناراحت مي شي كه چرا فكر مي كردي مي شناسيشون اما الان مي فهمي كه نشناختي مریم بانو پاسخ 26 سپتامبر 2009 :) دوست دارم امین امین پاسخ 26 سپتامبر 2009 :) دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخدیدگاهبرای نظر دادن، نام یا نام کاربری خود را وارد کنید برای نظر دادن، ایمیلتان را وارد کنید نشانی وب سایت خود را وارد کنید (اختیاری) ذخیره نام، ایمیل و وبسایت من در مرورگر برای زمانی که دوباره دیدگاهی مینویسم. Δ
سعيد پاسخ 25 سپتامبر 2009 البته هم بنده و هم شما به اين قضيه واقفيم كه در بسياري از موارد وقتي آدمي رو نميشناسي دوست داشتني تره تا وقتي بشناسيش
Silence Depth پاسخ 26 سپتامبر 2009 نه این اصل نیست طبق سخن گهربار یه مرحوم که بنی آدم اعضای… نمی تونی اینجوری بگی، یا شایدم من دل نازکم که از مرگ آدم ها، از مرگ اکثر آدم ها، دلم تکون می خوره. شاید تنها حسنش در همون زمینه باشه که وقتی تغییر می کنن ناراحت نمی شی
سرور پاسخ 26 سپتامبر 2009 از يه چيز ناراحت مي شي كه چرا فكر مي كردي مي شناسيشون اما الان مي فهمي كه نشناختي
البته هم بنده و هم شما
به اين قضيه واقفيم كه
در بسياري از موارد
وقتي آدمي رو نميشناسي دوست داشتني تره
تا وقتي بشناسيش
اگرچه، قبول دارم كه وابستگي چيز ديگه است، جور ديگه است…
نه این اصل نیست
طبق سخن گهربار یه مرحوم که بنی آدم اعضای…
نمی تونی اینجوری بگی، یا شایدم من دل نازکم که از مرگ آدم ها، از مرگ اکثر آدم ها، دلم تکون می خوره.
شاید تنها حسنش در همون زمینه باشه که وقتی تغییر می کنن ناراحت نمی شی
از يه چيز ناراحت مي شي
كه چرا فكر مي كردي مي شناسيشون اما الان مي فهمي كه نشناختي
:)
دوست دارم امین
:)